Welkom op mijn website. 
Ik ben Karen Verbeek, moeder van 3. Gefascineerd door de stem, de stilte en het leven. 

Als je mij als kleine meisje had gekend, had je nooit gedacht dat uitgerekend ik spreekcoach zou worden en volwassenen zou begeleiden in het durven spreken en zo te spreken dat er geluisterd wordt.  Ik was een zeer stil, verlegen maar opmerkzaam meisje. Zo stil dat ze ooit in de kleuterschool aan mijn ouders vroegen of ik wel kon spreken.  Ja, ik heb zelf al een enorme weg afgelegd op het vlak van durven zichtbaar en hoorbaar zijn.  Ik heb altijd al een soort van haat-liefdeverhouding gehad met spreken.  Als kind, en nog steeds, verbleef ik graag in de stilte en kon ik overweldigd geraken door de buitenwereld.  Ik had in sommige situaties, zoals op school of in groepen, een enorme angst om te spreken, maar tegelijkertijd was er ook een angst om niet te spreken. Want de buitenwereld verwachtte de hele tijd dat ik wel sprak. Dat ik mijn mond opendeed en mijn stem liet horen.



Toch was er iets in mij dat mij enorm aantrok in dat spreken.  Als 18-jarige ben ik Logopedie gaan studeren in Antwerpen.  Dé studierichting die gaat over communicatie en spreken.  Tijdens mijn laatstejaarsstage in Groningen ben ik enorm gefascineerd geraakt door de stem. Na mijn studies heb ik heel wat opleidingen gevolgd om me bij te scholen tot stemtherapeute. Ik ging toen een jaar aan de slag als logopediste, maar voelde dat ik toch nog iets miste.  Ik ben toen gestart met een toneelopleiding (Dramatische kunsten) aan het Lemmensinstituut.  Hier ben ik mezelf als gevoelig en vrij introvert persoon heel vaak tegengekomen.  Maar toch zat er weer zo'n drang in mij om te ervaren hoe het is om op een podium te spreken en te spelen. Hoe ik die spreekangst in mezelf kon overwinnen.  Ook hier kwam die haat-liefdeverhouding met spreken weer enorm naar boven. Soms wilde ik liever zwijgen op dat podium. Niet spreken. Ik heb enorm moeten zoeken naar een manier om mezelf een soort van veilige bedding te geven als ik voor een publiek stond en mijn mond open te doen.  Om helemaal mezelf te durven en kunnen zijn voor een publiek en ervoor te zorgen dat wat ik wilde vertellen aankwam bij mijn luisteraars.  Als ik daar nu op terugkijk waren dat 4 intense jaren.  

Na deze opleiding ben ik als stemcoach vooral gaan werken met beroepssprekers.  Ik heb heel wat journalisten, acteurs en andere sprekers begeleid zodat hun stem en hun spreken voldeden aan de hoge eisen van hun beroep.  Maar ook heel wat mensen met stembandknobbels en andere stemproblemen vonden hun weg naar mij.  Gaandeweg kreeg ik steeds meer klanten die worstelden met spreekangst en die bij mij kwamen om aan hun spreken te werken in de hoop dat op deze manier hun spreekangst ook zou verdwijnen.  Ik merkte dat door enkel aan een juiste spreektechniek te werken ik mensen niet helemaal zover kreeg om vrijuit te durven spreken, zonder angst.  Het voelde alsof ik wat aan de oppervlakte bleef surfen door enkel aan de stem en het spreken te werken.  Alsof ik op deze manier niet tot in de kern een verandering kon teweegbrengen.  En dat is waar ik altijd naar op zoek ben.  Dan pas krijg je mensen zover om effectief stappen te zetten en blijvende resultaten te boeken.   

Hoe ik mensen duidelijk en verstaanbaar kan laten spreken met voldoende draagkracht in hun stem en een levendige intonatie. Dàt wist ik na al die jaren werken als logopediste en stemcoach.  

Maar hoe krijg ik mensen weg uit die angst? Hoe krijg ik mensen zover dat ze helemaal zichzelf durven zijn in spreeksituaties? Dat ze vol vertrouwen het woord durven te nemen?   Dat ze vertrouwen in hun eigen potentieel?

Dat waren vragen waar ik graag een antwoord op wilde.  Ik heb de voorbije jaren heel wat opleidingen gevolgd over persoonlijke ontwikkeling en persoonlijk leiderschap. Heb een opleiding gevolgd aan de school voor presentatiecoaching in Nederland.  Heb 1000-den boeken verslonden over deze thema's (is misschien wat overdreven, maar toch hééééél veel :-) ).  Want zo werkt het voor mij, als ik iets wil begrijpen moet ik er volledig in duiken en zoveel mogelijk opnemen als een spons om dan eruit te filteren wat voor mezelf en mijn werk bruikbaar is.  

Ik besef nu dat communicatie gaat over het hoorbare (een verstaanbare manier van spreken) én het zichtbare (ondersteunende lichaamstaal), maar ook in grote mate over het onzichtbare. Over dat wat er tussen, onder, achter, naast al die woorden en gebaren ligt.  Over hoe jij met je energie een ruimte inneemt of niet inneemt.  Over hoe je spreekt in stilte en hoe dit spreken vaak meer impact heeft dan de woorden die je uitspreekt. Dat je zoveel meer bent dan je denken.  Dat jezelf durven zijn en durven spreken ook gaat over alle gekwetste deeltjes die je liever niet ziet. En hoe je deze delen kan inzetten om jezelf wel te durven laten zien.  Dat communicatie die impact heeft gaat over verbinding.

En vooral dat een goede coaching werkt op deze 3 vlakken: het hoorbare, zichtbare én onzichtbare niveau zodat klanten zowel op mentaal, fysiek als emotioneel vlak stappen zetten om hun spreekangst te overwinnen en ervoor zorgen dat hun boodschap aankomt.

Mijn passie is mensen naar binnen brengen om daar alle angsten, belemmeringen, beperkende overtuigingen, blokkades, schaduwplekjes die iemand beperken om zichzelf te zijn en vrij te kunnen spreken om te zetten in helpende, stimulerende denk-, en gedragspatronen zodat je weer vol vertrouwen en met een enorme spreekkracht in de wereld kan gaan staan. 

Vanuit mijn jarenlange ervaring weet ik dat iedereen deze stappen kan zetten.  Dat in iedere persoon alles reeds aanwezig is om een spreker te worden die zelfvertrouwen en impact uitstraalt en vooral zichzelf durft te zijn.