Soms wordt mijn keel helemaal dichtgeknepen

‘De woorden die je niet durft uit te spreken, zijn meestal de belangrijkste.’

 #Ishquote

 

 

Soms wordt mijn keel helemaal dichtgeknepen. 
Alsof er twee handen druk uitoefenen om alles wat naar buiten wil stromen binnen te houden.

 

Ze houden mijn stem tegen en zorgen er zo voor dat ik niet gekwetst kan worden. Want niet met mijn ware stem spreken is veiliger dan met wat in me leeft de wijde wereld in te stappen.

 

Dit kunnen de woorden zijn van heel wat van mijn cliënten.

 

Ik krijg regelmatig mensen over de vloer die geleerd hebben om zich in te houden. Ik heb dit zelf lange tijd gedaan en misschien herken je dit patroon bij jezelf. Je houdt je emoties, je mening, je ideeën, je behoeften, je verlangens in. Je geeft deze geen stem. Je hebt leren spreken met een stem die je ware boodschap verbergt of vervormt. Omdat je ware boodschap misschien te fel afwijkt of niet past. Of je bent vaak afgewezen toen je jezelf nog in de wereld durfde te zetten. Misschien werden je gevoelens volledig genegeerd. Kregen ze geen plaats en werden ze niet gezien door je omgeving. Je bent gaandeweg gaan geloven dat met je niet-ware stem spreken beter is. Veiliger is.

 

Maar jezelf gedurende lange tijd inhouden, heeft een grote impact op je stem.

Je ganse lijf en spreekkanaal is erop gebouwd dat je stem vrijuit naar buiten kan stromen. Bij je eerste schreeuw kon je stemgeluid krachtig zijn weg naar buiten vinden. Je stem werd op nog geen enkele manier tegengehouden. Let er maar eens op als je een huilende baby in je armen houdt, wat een enorme stemkracht in dat kleine wezentje huist. Luid en duidelijk laat hij horen dat hij bestaat en neemt hij zijn plek in dit leven in. Want dat is de bedoeling. Je plek en de ruimte die jij in dit leven hebt gekregen volledig innemen.

 

Je stem helpt je daarbij. Jezelf uiten is dé manier om jezelf in de wereld te zetten. Door je langdurig in te houden, door de woorden, gevoelens, verhalen die in je leven niet uit te spreken zet je een druk op je ganse systeem.

 

Je kan het vergelijken met een vulkaan. Bij een uitbarsting stroomt normaal gezien de lava vrijuit naar buiten. Stel dat je niet wil dat de lava eruit stroomt, dan moet je de krater van de vulkaan afsluiten met bijvoorbeeld reusachtige betonblokken.

 

Je kan je inbeelden dat er een immense druk opgebouwd wordt in de vulkaan en onder de betonblokken. Na een tijdje implodeert het binnenin en brengt het enorme beschadigingen aan ofwel explodeert het met een enorme explosie tot gevolg.

 

 

Sofie is een vrouw van 34 jaar. Ze meldt zich aan bij mij omdat ze een zwakke stem heeft en ze het gevoel heeft dat er een enorme druk ligt op haar keel. Ze ervaart dat ze niet meer kan vertrouwen op haar eigen stemgeluid. Als leidinggevende moet ze vaak het woord nemen tijdens vergaderingen. Haar stem begint te trillen en ze moet extra druk uitoefenen om verstaanbaar te zijn.

 

In mijn werk kijk ik niet enkel naar de stem zelf, maar ook naar wat er achter de stem ligt.
Naar wat de stem die niet meer krachtig of voluit kan klinken, te vertellen heeft.

 

Bij Sofie in het verhaal hierboven zit er een verleden achter van het veelvuldig negeren van haar emoties en gevoelens. Deze krijgen in haar jonge leven geen enkele ruimte.

 

Meer zelfs, emoties en gevoelens moeten zo snel mogelijk weg. ‘Slik je tranen in of verberg ze’, is de boodschap die ze jarenlang te horen kreeg. Het ganse patroon van inhouden en de daarbij horende druk die wordt opgebouwd op haar stem is het gevolg.

 

In de sessies die we samen doorlopen, leert Sofie gaandeweg haar emoties en het grote verdriet dat drukt op haar keel weer toe te laten en ruimte te geven. In de eerste plaats is dit enorm beangstigend. Ze is bang dat deze gevoelens te heftig zullen zijn, dat ze helemaal overspoeld zal worden. Maar stilaan lukt het haar om het verdriet en de bijhorende tranen toe te laten. Het deel in haar dat de overtuiging heeft dat verdriet er mag zijn en dat huilen mag en dat je niet in de steek zal gelaten worden als je jezelf uit, kan gaandeweg wat meer ruimte krijgen en groter worden.

 

Sofie leert uiteindelijk hoe ze zorg kan dragen voor het kleine gekwetste meisje in zichzelf dat gelooft dat jezelf uiten altijd eindigt met afgewezen worden en eenzaamheid.

 

Het is alsof de betonblokken eindelijk van de krater van haar vulkaan gehaald worden, waardoor de druk op haar keel verdwijnt en ze weer meer vertrouwen krijgt in de emoties die in haar leven en in haar eigen stemgeluid.

 

Doordat Sofie inzicht krijgt in deze onzichtbare en hinderende patronen worden ze beter hanteerbaar. Het zorgt, merk ik vaak, voor een enorm helende beweging die je dichter bij jezelf brengt en eveneens bij de kracht van jouw stem.

 

 

Zo ook bij Carolina, een vrouw die door een ziekte deels in een rolstoel terechtkomt. Ze wordt doorverwezen naar mij omdat ze het laatste jaar erg veel last heeft van haar stem. Ze ervaart een constante druk op haar keel die steeds erger en erger wordt waardoor haar stem schor en hees klinkt. Spreken voelt vermoeiend aan. Ook zij heeft zoveel ingehouden al die jaren. Ze houdt zich ondanks haar lichamelijke handicap steeds sterk. Ze wil nooit klagen en ze durft niet te zeggen dat ze soms bang is. Dat het haar soms moeilijk valt in het leven.

 

Ook bij haar werken we in de eerste plaats aan het toelaten van deze intense emoties. Het verdriet, de onzekerheid, de angst die in haar leeft eindelijk een plek geven en als lava naar buiten laten stromen waardoor haar stem steeds meer aan kracht wint en ze zich weer met een vrije stem kan uiten.

 

 

Ik merk regelmatig dat als de druk van alle opgekropte emoties en het lange inhouden aan kracht verliezen, meestal de tranen komen. Als de tranen beginnen te stromen in mijn praktijk hebben we vaak iets essentieels aangeraakt. We zijn dan op een plek aanbeland waar het al jaren niet meer stroomt. De tranen zorgen op dat moment voor een eerste beweging die de druk op de krater wegneemt.

 

Clarissa Pinkola Estés beschrijft in haar inspirerende boek ‘De ontembare vrouw’ de kracht van tranen. Ze beschrijft hoe tranen helpen de scheuren in de psyche te repareren waaruit steeds meer energie is weggelekt. Tranen helen de wonden die we hebben opgelopen.

Het huilen zal niet eeuwig duren, alleen tot de ziel klaar is met haar wijze boodschap’, schrijft ze. Het is nodig om de langdurig ingehouden emoties los te laten en de druk van de krater te halen en onze tranen kunnen je hierbij helpen.

 

Hoe zit het bij jou? Herken je dit patroon van inhouden bij jezelf?
Heeft dit inhouden invloed op je stem of op je spreken? Heb jij soms ook het gevoel van een druk op je keel en je stem?

 

Ik ben alvast benieuwd naar jouw ervaringen op dit vlak.

Mailen mag naar karen@innervoice.be

 

Zou je graag leren welke stappen jij kan zetten om je stem voluit te laten klinken? 

Dan nodig ik je van harte uit voor de online workshop "In 3 stappen naar meer spreekdurf en spreekkracht".

 

 

Deze workshop is voor iedereen die sterker in zijn schoenen wil staan als spreker en eindelijk stappen wil zetten naar meer spreekdurf en spreekkracht.